Η πόλη της Χειμάρρας είναι η πρωτεύουσα της περιοχής της Χειμάρρας και εκτείνεται σε επιμέρους οικισμούς το Κάστρο, την Παλαιά Χειμάρρα με τα μνημεία της και την μοναδική αρχιτεκτονική της, τα Σπήλια στην παραλία το σημερινό οικονομικό και τουριστικό κέντρο, το Ποτάμι με την υπέροχη πλαζ του και τα ξενοδοχειακά καταλύματα, ακόμα το Λιβάδι με την πανέμορφη θάλασσα, το Ζαμάρι, το Μιχαήλι, το Στεφανέλι.
Εδώ αντικρίζει κανείς πολλά αρχαία κτίσματα και αρχαίους ναούς, μεταξύ των οποίων των Άγιων Πάντων όπου πρώτος λειτούργησε και δίδασκε ο Άγιος Κοσμάς. Στην Χειμάρρα υπάρχουν διάφορα μεγαλόπρεπη κτίρια, που δείχνουν την αρχοντική της προέλευση. Μεταξύ αυτόν αναφέρουμε τον περίφημο Πύργο των Σπύρομήλιο, από του εξώστες του οποίου η θέα προς τον κάμπο και το Ιώνιο πέλαγος είναι πανοραμική, ως και το μεγαλοπρεπές οικοδόμημα της οικογένειας Κυρίτσι περιβαλλόμενο από αιωνόβιες λεύκες, του στρατηγού Ηλία Ζώτου, καθώς και πολλά άλλα.
Η Χειμάρρα καλύπτεται ολόγυρα από υψώματα, που είναι σκεπασμένα με δάση ελαίων και διάφορων οπωροφόρων και παρουσιάζουν ένα θαυμάσιο θέαμα. Η Χειμάρρα θεωρείται η πατρίδα της καλλιέργειας των ελαιόδεντρων και των εσπερίδων - υπάρχουν χιλιάδες πορτοκαλιές, λεμονιές και μανταρινιές -, και τα πάντα είναι δουλεμένα με μεράκι και αγάπη για την γη.
Ένα άλλος μεγάλος πλούτος είναι για την Χειμάρρα η περίφημη παράλια της τα Σπηλιά, που απλώνεται με τα ήσυχα και γαλανά νερά σαν γαλάζιο γυαλί και κάνει τη θάλασσα να συναντιέται με την σκεπασμένη σταχτοκίτρινη άμμο, η οποία με την ευωδιά των πορτοκαλιών και των άλλων οπωροφόρων δέντρων ξαναζωντανεύουν τον άνθρωπο και τον κάνουν να μένει πάντα νέος. Τα Σπηλιά θεωρούνται σήμερα το πλέον κατάλληλο για παραθερισμό μέρος, λόγου του ξηρού κλίματος του, της αμμώδης σύστασης και των νέων ξενοδοχείων που παρέχουν στον επισκέπτη κάθε σύγχρονη άνεση.
Σε μικρή απόσταση από τα Σπήλια συναντά κανείς μια περίφημη αμμώδη παραλιακή λωρίδα, το Λάμανι, που κατά την αρχαιότητα υπήρχε μικρό ασκληπιείο, όπου μετέβαιναν οι πάσχοντες της περιφερείας από ρευματικές παθήσεις. Το ασκληπιείων αυτό στο οποίο χιλιάδες ασθενείς είδαν να θεραπεύονται, διατηρείτο ακόμη μέχρι των Μεσαιωνικών χρόνων.